سانی خواننده گروهی است که سعی دارد در صحنه موسیقی برلین شرقی جایگاهی برای خود دست و پا کند. آن‌ها به طور منظم در شهرهای کوچک اجرا می‌کنند، اما سانی نسبت به مخاطبان و به طور کلی زندگی‌اش احساس بیگانگی می‌کند. او رابطه‌ای را با رالف آغاز می‌کند؛ ساکسیفونیست آماتور و فیلسوف‌مشربی که ترانه‌ای بسیار شخصی برای او می‌نویسد، اما وسواس رالف به مرگ و سبک زندگی خیانت‌کارانه‌اش برای سانی قابل تحمل نیست. سانی پس از درگیری با یکی از اعضای گروه که او را آزار می‌داد و تندی با یک مجری، از گروه اخراج می‌شود. او که حالا تنها مانده، تلاش می‌کند تا دوباره کنترل زندگی‌اش را به دست بگیرد.

کمل، مجسمه‌سازی با روحیه‌ای آشفته، در آستانه چهل سالگی خود به این فکر فرو می‌رود که آیا تا به حال اثر واقعاً مهم و ماندگاری خلق کرده است یا خیر.

یک سرباز جوان در پایان جنگ جهانی دوم همراه با نیروهای شوروی وارد آلمان می‌شود و در وطن خود احساس غریبی می‌کند. همان‌طور که او با آلمانی‌ها ملاقات می‌کند، با احساسات دوگانه خود دست‌وپنجه نرم می‌کند و درمی‌یابد که هم یک فاتح است و هم یکی از مغلوب‌شدگان. روحیه کنجکاو او باعث می‌شود تا با جنایات و دروغ‌هایی که در طول مسیر با آن‌ها مواجه می‌شود، روبرو گردد.

ریتا پس از یک فروپاشی عصبی، در سال ۱۹۶۱ به روستای دوران کودکی‌اش بازمی‌گردد. او در حین بهبودی، دو سال گذشته را به یاد می‌آورد: عشقش به مانفرد که یک شیمی‌دان و ده سال از او بزرگ‌تر بود؛ اینکه چگونه اشتیاق مانفرد برای فرآیند شیمیایی جدیدش با مخالفت مقامات به ناامیدی تلخی تبدیل شد؛ و اینکه او چگونه چند هفته پیش از ساخت دیوار برلین به برلین غربی گریخت و امیدوار بود که ریتا نیز به دنبالش برود.

در سال ۱۹۴۳، والتر، گروهبان و هنرمند ارتش ورماخت آلمان که در یک روستای خلوت در بلغارستان مستقر شده است، در فاصله‌ای آرام و ایده‌آل از جنگ زندگی می‌کند. سپس یک اردوگاه ترانزیت برای یهودیانی که از یونان می‌آیند برپا می‌شود. وقتی روت، یکی از بازداشت‌شدگان، از والتر می‌خواهد به یک زن باردار کمک کند، پیوندی غیرمنتظره میان آن دو شکل می‌گیرد.

داستانی سوسیالیستی از «اتم برای صلح» و کار اجباری در یک معدن اورانیوم در آلمان شرقی تحت کنترل اتحاد جماهیر شوروی.